duygular üzerine

en fazla ne kadar üzülebiliriz. bence bu konuda çok yetersiziz zekamızın en  büyük yeteneği sistemli düşünme ama hisler gerektiği kadar sistematik değil. Öyle bir an geliyor ki çok üzülüyorsun görece ufak ve ya görece büyük bir şeye de çok üzülüyorsun. Mantıklı ölçülerde değil ama bazen hayat yıkıcı oluyor bu sefer gerçekten gerçekten çok üzülüyorsun ellerini başının arasına alıp kendini karınca gibi hissettiğin ve hayatın seni ezdiği anlarda işte hayattan kopabiliyorsun. oluyor her gün birilerine oluyor. aynı şekilde sevmekte öyle hani bu yüzden ben hiç aşık olmadım tanrısal bir sevgiyi hiç hissetmedim görece büyük küçük şeyler hissettim ama konu bu değil. konu duygularımızın akılsız, mantıksız, derecesiz, ölçüsüz oluşu; aslında yetersizde. ölçüsüz, yersiz ve yetersiz hislerimiz analitik olmadığı içindir ki bu dünya gerektiği kadar güzel olamıyor. duyguların denklemi yok o  yüzden davranışlarımızın da yok.